นึกว่าทรายขาวซอบินแบกซาคือปะการัง? ที่แท้คือหินสาหร่ายสีแดง

พอพูดถึงเกาะอูโด ชื่อซอบินแบกซาก็มักถูกพูดถึงเสมอ ก่อนหน้านี้กยูลีเคยแนะนำเส้นทางเที่ยวรอบเกาะอูโดทั้งเกาะ และพูดถึงทรายขาวของซอบินแบกซาไว้สั้น ๆ ด้วย วันนี้เลยอยากโฟกัสเฉพาะทรายขาวผืนนี้ แล้วเจาะลึกลงไปอีกนิด ซอบินแบกซามักถูกเรียกด้วยฉายาว่า “หาดปะการัง” แต่ว่ากันว่าตัวตนที่แท้จริงของเม็ดสีขาวนี้ไม่ใช่ปะการัง แต่เป็นสสารที่มีชื่อค่อนข้างไม่คุ้นหูอย่าง “หินสาหร่ายสีแดง” แค่ฟังชื่ออาจจะยังนึกภาพไม่ออก วันนี้จะค่อย ๆ เล่าให้ฟังว่าหินสาหร่ายสีแดงนี้คืออะไรกันแน่ ทำไมถึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นปะการังมานาน และมีอะไรที่ควรระวังบ้างเมื่อได้เจอกับหาดพิเศษแห่งนี้ เท่าที่กยูลีรู้ก็จะค่อย ๆ เล่าให้ฟัง หลายคนที่เคยไปเกาะอูโดมาแล้วอาจแค่เดินเหยียบซอบินแบกซาผ่านไป โดยไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของทรายผืนนี้ หวังว่าเรื่องราววันนี้จะทำให้ครั้งหน้าที่ไปเยือน คุณจะมองเห็นมันในมุมที่ต่างออกไป

ไม่ใช่ปะการังเหรอ? ตัวตนที่แท้จริงของหินสาหร่ายสีแดง

เม็ดสีขาวที่ปกคลุมซอบินแบกซา ว่ากันว่าเรียกกันว่า “หินสาหร่ายสีแดง” ตามชื่อเลยคือเกี่ยวข้องกับสาหร่ายสีแดง ซึ่งเป็นสาหร่ายที่มีสีออกแดง ว่ากันว่าสาหร่ายสีแดงบางชนิดจะสะสมแคลเซียมคาร์บอเนตไว้ในตัวเรื่อยมาขณะมีชีวิตอยู่ แล้วเมื่อผ่านไปเป็นเวลานานมาก ก็จะแข็งตัวกลายเป็นก้อนกลม ๆ แข็ง ๆ คล้ายกรวดหรือกิ่งไม้เล็ก ๆ ก้อนที่เกิดขึ้นใต้ทะเลแบบนี้ เมื่อถูกคลื่นและกระแสน้ำกัดเซาะขัดเกลาจนซัดขึ้นมากองสะสมอยู่บนหาด ก็กลายเป็นทรายขาวของซอบินแบกซานั่นเอง พูดให้ถูกต้องแล้ว เม็ดเหล่านี้จึงไม่ใช่ทรายซิลิกาที่คนทั่วไปมักนึกถึง แต่ใกล้เคียงกับร่องรอยที่สาหร่ายซึ่งเคยมีชีวิตทิ้งไว้ตลอดเวลาอันยาวนานมากกว่า เพราะสีและพื้นผิวคล้ายกับปะการังที่ถูกบดละเอียดมาก จึงว่ากันว่าถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเศษปะการังมานาน หลายคนเล่าว่าถ้าลองกำด้วยมือดูจะรู้สึกถึงเม็ดกลม ๆ สาก ๆ ที่ต่างจากทรายละเอียดทั่วไปของหาดทราย และว่ากันว่าพอนึกว่าแต่ละเม็ดคือผลลัพธ์ที่สาหร่ายสีแดงสะสมมาตลอดเวลาอันยาวนาน ความรู้สึกก็จะต่างไปอย่างสิ้นเชิง

ทำไมฉายา “หาดปะการัง” ถึงยังติดปากอยู่

แม้ความจริงที่ว่าหินสาหร่ายสีแดงไม่ใช่ปะการังจะเป็นที่รู้กันแล้ว แต่ซอบินแบกซาก็ยังคงมีฉายา “หาดปะการัง” ติดตัวอยู่ กยูลีเดาว่าอาจเป็นเพราะสีขาวหรือชมพูอ่อน ๆ และพื้นผิวที่ขรุขระ ดูคล้ายภาพปะการังที่คนทั่วไปนึกถึงมากเกินไป ฉายาที่คุ้นหูจึงติดปากมาก่อนชื่อที่ถูกต้อง ว่ากันว่าในตอนกลางวันที่แดดจัด เม็ดทรายจะดูขาวโพลนสว่างจ้า แต่ในวันที่มีเมฆมากหรือตอนที่ทรายเปียก ก็จะมีสีชมพูอ่อนหรือสีแอปริคอตจาง ๆ โผล่ขึ้นมา จึงว่ากันว่าสีจะดูต่างกันเล็กน้อยตามช่วงเวลาและสภาพอากาศที่ไปชม หลายคนยังพูดถึงว่าภาพที่น้ำทะเลสีหยกใสตื้น ๆ ส่องผ่านช่องว่างระหว่างเม็ดทรายนั้นสวยประทับใจเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม โทนสีและความแวววาวแบบนี้จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามฤดูกาล สภาพอากาศ และสภาพน้ำขึ้นน้ำลงคลื่นลมของวันนั้น ๆ จึงควรเผื่อใจไว้ล่วงหน้าว่าไปวันไหนก็อาจได้ความรู้สึกที่ต่างกันไปพอสมควร แม้เทียบกับทัศนียภาพธรรมชาติอื่น ๆ รอบเกาะอูโด หลายคนก็ยังบอกว่าสีและพื้นผิวของซอบินแบกซาโดดเด่นแตกต่างจากที่อื่นอย่างชัดเจน

เหตุผลที่ว่ากันว่าเป็นอนุสรณ์สถานธรรมชาติ และสิ่งที่ควรปกป้อง

หาดที่เกิดจากการสะสมของหินสาหร่ายสีแดงเป็นบริเวณกว้างแบบซอบินแบกซา ว่ากันว่าถือเป็นกรณีที่หายากแม้เทียบในระดับโลก ว่ากันว่าจึงถูกประเมินคุณค่าไว้สูงทั้งในเชิงวิชาการและในฐานะทรัพยากรธรรมชาติ และด้วยเหตุนี้ซอบินแบกซาจึงว่ากันว่าถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานธรรมชาติและได้รับการคุ้มครอง อย่างไรก็ตาม รายละเอียดอย่างชื่อการขึ้นทะเบียนที่แน่ชัด หมายเลขทะเบียน หรือปีที่ขึ้นทะเบียน กยูลีเองก็ยังไม่กล้าฟันธงแบบมั่นใจเต็มที่ จึงแนะนำให้ตรวจสอบข้อมูลที่ถูกต้องจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอีกครั้งก่อนไปเยือน สิ่งสำคัญคือเม็ดสีขาวเหล่านี้ต้องใช้เวลานานมากกว่าจะก่อตัวขึ้นมาได้ และเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่มนุษย์ไม่สามารถฟื้นฟูคืนได้ง่าย ๆ ดังนั้นควรหลีกเลี่ยงการกอบทรายกลับไป หรือขุดคุ้ยเม็ดทรายด้วยเท้าเพราะความอยากรู้อยากเห็น ว่ากันว่าเมื่อก่อนนักท่องเที่ยวมักหยิบทรายกลับไปเป็นของที่ระลึกทีละนิด แต่ตอนนี้พฤติกรรมแบบนี้ถูกชี้ว่าเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้หาดเสียหาย จึงอยากให้ทุกคนเก็บไว้แค่ในสายตา และสัมผัสด้วยมือเบา ๆ พอเป็นความรู้สึก

ในทริปเที่ยวรอบเกาะอูโด หลายคนว่ากันว่าแค่แวะซอบินแบกซาสั้น ๆ แล้วผ่านไป แต่พอรู้ตัวตนที่แท้จริงของเม็ดสีขาวนี้แล้วกลับมามองอีกครั้ง ก็จะรู้สึกว่าเป็นที่ที่ผ่านไปเฉย ๆ แล้วน่าเสียดาย ลองเดินช้า ๆ พลางนึกว่าเม็ดทรายทุกเม็ดที่เหยียบอยู่ใต้เท้าคือผลลัพธ์ที่สาหร่ายสีแดงสะสมมาทั้งชีวิต แม้จะเป็นหาดเดียวกัน น้ำหนักของความรู้สึกที่ได้ก็อาจต่างออกไปเล็กน้อย แทนที่จะรีบถ่ายรูปไม่กี่ใบแล้วรีบจากไป หลายคนบอกว่าการนั่งเงียบ ๆ สักพักเพื่อดูช่วงเวลาที่สีน้ำกับสีทรายมาบรรจบกัน ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะได้เพลิดเพลินกับซอบินแบกซาอย่างแท้จริง แม้แต่ในทริปเที่ยวรอบเกาะอูโดทั้งเกาะ ซอบินแบกซาก็ดูเหมือนจะย้ำเตือนอีกครั้งว่าทุกจุดที่เราเหยียบย่างไปนั้น มีเรื่องราวที่ต่างกันเล็กน้อยซ่อนอยู่เสมอ

🍊 ภาพจริงที่กยูลีตามหามา